Odporność psychiczna to nie przysłowiowe „zaciskanie zębów”. W pracy z młodzieżą warto myśleć o niej jak o mięśniu: rozwija się przez doświadczenie, wsparcie, refleksję i małe codzienne ćwiczenia. Uczeń odporny psychicznie to nie ten, który nigdy nie płacze przed sprawdzianem, lecz ten, który po trudności potrafi wrócić do równowagi, poprosić o pomoc, nazwać to, co przeżywa, i zrobić kolejny krok. W szkole podstawowej odporność psychiczna kształtuje się szczególnie intensywnie. To czas porównań, presji ocen, egzaminu ósmoklasisty i pierwszych decyzji edukacyjno-zawodowych. Dlatego doradztwo zawodowe powinno obejmować także pracę nad samoświadomością, emocjami, stresem i poczuciem wpływu.